Jacek Ziober

Jacek Ziober urodził się 18 listopada 1965 roku w Łodzi i wyrósł na jednego z najbardziej charyzmatycznych polskich piłkarzy przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Skrzydłowy i napastnik o wyjątkowej szybkości oraz dryblingu, debiutował w ekstraklasie jako siedemnastolatek w barwach rodzimego ŁKS-u Łódź — klubu, z którym związał niemal dekadę swojej kariery i z którym sięgnął po tytuł mistrza juniorów w 1983 roku. Na boisku Ziober był zawodnikiem, który porywał trybunach: wchodził w drybling z jednym, drugim i trzecim rywalem bez cienia kompleksów, jak wspominali mu współcześni. Jego indywidualne mistrzostwo zostało docenione w 1990 roku, kiedy to czytelnicy tygodnika „Piłka Nożna" okrzyknęli go Piłkarzem Roku — najważniejszą indywidualną nagrodą w polskiej piłce nożnej. Jeszcze w tym samym roku przeniósł się do Montpellier HSC za 1,82 miliona dolarów, kwotę imponującą jak na tamte czasy. We Francji rozegrał 110 spotkań i zdobył 22 bramki, uczestnicząc w rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów 1990/91, gdzie Montpellier dotarł do ćwierćfinału, odpadając po starciu z Manchesterem United. W latach 1993–1996 reprezentował barwy CA Osasuna w hiszpańskiej Primera División, a następnie powrócił do kraju, by grać w Amice Wronki. Przygodę z aktywną karierą zakończył w Stanach Zjednoczonych, jako zawodnik Tampa Bay Mutiny. W reprezentacji Polski rozegrał 46 spotkań i strzelił 8 goli, a jego międzynarodowe powołania przypadały na lata 1988–1993. Po zakończeniu kariery zawodniczej Ziober odnalazł się w roli trenera — w latach 2003–2007 prowadził reprezentację Polski w piłce nożnej plażowej, doprowadzając ją do udziału w Mistrzostwach Świata FIFA w Beach Soccer w 2006 roku w Brazylii. Pracował również jako ekspert i komentator telewizyjny. W ostatnich latach życia zmagał się z poważnymi dolegliwościami zdrowotnymi będącymi następstwem wieloletniego uprawiania zawodowego sportu, które znosił z charakterystyczną dla siebie upornością. Jacek Ziober odszedł 6 października 2026 roku w wieku 60 lat. Pozostaje w pamięci kibiców jako jeden z najbardziej utalentowanych i barwnych polskich piłkarzy swojego pokolenia — człowiek, który zachwycał bezkompromisową grą i niepokornym duchem.