Georgi Nemsadze

გიორგი ნემსაძე იყო ქართული ფეხბურთის ლეგენდა — შუახაზის მოთამაშე, ეროვნული გუნდის კაპიტანი და ადამიანი, ვისი ელეგანტური სათამაშო სტილი თაობებს დამახსოვრდა. დაიბადა 1972 წლის 10 მაისს, თბილისში, და ფეხბურთს მოყვარული გახდა ბავშვობაშივე — გზა, რომელიც მას საქართველოდან ევროპის საუკეთესო სტადიონებამდე მიიყვანდა. კარიერა 1988 წელს „დინამო თბილისში" დაიწყო. მისი ოსტატობა სწრაფად შესამჩნევი გახდა და ეს მოთამაშე მალე გერმანიის FC Homburg-ში, თურქეთის Trabzonspor-ში, შვეიცარიის Grasshoppers-სა და იტალიის Reggiana-ში გადავიდა — ყველგან შეძლო ევროპული ფეხბურთის მოთხოვნილ გარემოში თავი გამოეჩინა. თუმცა ყველაზე გამორჩეული თავი 2000 წელს დაიწყო, სკოტლანდის „დანდი FC"-ში. სამ-ნახევარ წელს, რომელიც „დანდიში" გაატარა, გიორგი ნემსაძე კლუბის ნამდვილ გმირად და კულტ ფიგურად იქცა. 2003 წელს ჰემდენ პარკზე, ინვერნეს კალედონიან-ტისლთან ნახევარფინალში გატანილმა გამარჯვებულმა გოლმა „დანდი" ოთხ ათეულ წელიწადში პირველად სკოტლანდიის თასის ფინალში გაიყვანა. ტოლდება ისიც, რომ კლუბის ისტორიაში შევიდა „დანდი"-„ტანადაისის" დერბიში ელეგანტური ჩიფ-გოლი. 96 შეჯიბრებულ მატჩსა და „დანდიში" ყოფნის პერიოდში მოპოვებულ 17 ეროვნულ კაფიასს შემდეგ მან ეს ქალაქი მეორე სახლად გამოაცხადა. 2010 წელს „დანდი FC"-ის სახელოვნო ღვაწლის დარბაზმა ის ოფიციალურად ინდუქციაში შეიყვანა. ეროვნულ დონეზე გიორგი ნემსაძემ საქართველოს ნაკრებში 1992-დან 2004 წლამდე 69 მატჩი ჩაატარა, მათ შორის 42-ში კაპიტნის სახით. ყოველ ასპარეზობაზე ის ისეთ ლეგენდებს, როგორებიც არიან ქახა კალაძე და შოთა არველაძე, გვერდიგვერდ იდგა. 2015 წელს „დანდი FC"-ის შეყვარება ისევ გამოამჟღავნა — ჯულიან სპეროინის ტესტიმონიალ მატჩში სათამაშოდ დაბრუნდა. ფეხბურთის ასპარეზი რომ ჩაიკეტა, კოჩინგსა და ადმინისტრაციაზე გადაერთო: იმუშავა „დინამო თბილისის" სპორტდირექტორად, ხელმძღვანელობდა საქართველოს U17 გუნდს — სადაც მომავალი პარიზ სენ-ჟერმენის ვარსკვლავი ხვიჩა კვარაცხელია ივარჯიშა — ასევე U18 ნაკრებსა და საშინაო კლუბებს. 2021 წელს საჯარო სამსახურისკენ მიმართა: ჯერ ცაგერის მუნიციპალიტეტის მერი გახდა. გიორგი ნემსაძე გარდაიცვალა 2026 წლის 21 ოქტომბერს, 54 წლის ასაკში, გულის შეტევით. იგი ქართული ფეხბურთის ისტორიაში უწარსდგენელი კვალის მომტოვებლად დარჩება — ოსტატობით, ბრძოლის სულისკვეთებითა და ადამიანური სითბოთი, რომელიც სტადიონის ზღვრებს სცილდებოდა.